หายไปนานเพราะไม่มีอะไรจะพูด ตอนนี้กำลังสอบอยู่อยู่ในช่วงเวลาของความเครียด ทำให้สมองไม่มีเวลาคิดเรื่องพวกนั้น

 

เริ่มได้เมื่อวานพวกเราวง camelcut ตัดสินใจที่จะไปอัดที่ร้านห้องซ้อมแถวดินแดน ประมาณว่านัดกัน 13.00 กระผมมาคนแรก

 

จากนั้น น้องคิม ก็ตามมา เหลือแต่มือกลอง และนักร้อง กับ...ของไอ่เอ้ 3 คน จากนั้นไม่มีคนมิกให้ น้องคิมเลยตัดสินใจ มิกกันเอง

 

ใช้เวลาตั้งซาวจัด ทุกสิ่งทุกอย่างตั้งขาไมล์ จัดระบบทุกอย่าง จากนั้นพักหนึ่ง เอ้กับนักร้องก็เดินทางมาถึง น้องคิมก็ทำการจัดซาวไป

 

ใช้เวลาอยู่ เกือบ ชม.ครึ่งมึ้งที่จำได้ เพราะ คิม มันลืมไม่ได้อัดนาน จากนั้นเริ่มอัดกัน อัดแถก แรก เป็นรอทดลอง ซาวเน่ามาก

 

น้องคิมเดินไปปรับ รอบ 2 ดีขึ้นเล็กน้อย น้องคิมเดินไปปรับ รอบ 3 ซาวดี แต่เล่นหลุด น้องคิมเดินไปปรับ รต้อง4 เยี่มทุกคนเล่น

 

ดีไม่มีการหลุด น้องคิมเดินไปที่ com ตรงที่มิก เห้ย save ก่อน เวนกำมันหายไปแล้วผมมองตาข้าง นิ่งไปซักพัก เวลาตอนนั้นเย็นมาก

 

เริ่มง่วงนอน เอาน่าอัดใหม่ ผลจาการที่ทุกคนเหนื่อยล้า ทำให้ เกินอาการเล่นหลุด เริ่มใหม่กัน น่าจะ 5-6 รอบได้ เส็ดน้องคิมก็เดินไปปรับ

 

จากนั้นก็อัดนักร้องต่อ รอบเดียวผ่าน น้องคิมก็ทำการ มิก เส็ดก็ไปกินข้าวกัน เดินทางกลับบ้าน ถึงบ้าน 4 ทุ่มกว่าๆ

 

ผลการอัดครั้งนี้ การที่มิกเองทำเองหมดทุกอย่าง ส่งผลต่สุขภาพโดยทางตรงอย่างชิ้นเชิง

 

              dai             ไอ่ไดชองเป็นไงบ้างวะ ก็สบายดี

              Jew            เออวันนั้นกูเจอเธอในเอมวะ บอกว่าอยู๋ศุรสัก

              Dai             อ้อใช้ๆเธอไปทำงานท่ตึกthaicc มึ้ง

              Jew            หรอ อื้มๆดีแล้ว

 

             เริ่มปิดเทรอมเมื่อไร อย่าลืม ทริปครั้งนี้ ต้องเยี่ยม ผ่อนคลายและสะใจ

 

             รับสมาชิกการร่วมทริป สนใจคุยกันจบ Go to regent ชะอำ by d max และสมาคมคนรักรถ Jew Vai

 

             เที่ยวนี้ 3 คัน d max หมิง vai m3 Jew mx 5  

 

มาแล้ว จะเริ่มเล่าเหตุการในวันที่ 7 จะบอกว่าเป็นวันดีก็ได้ แต่กลับเป็นวันสุดซวย วันนี้ต้องตื่นไปเรียนมหาลัยแต่เช้า วันนี้ ขับรถมาตอนเช้าก็เชยๆเหมือนทุกวันแต่ทันใดนั้นเอง ในขณะที่ขับรถกำลังขึ้นสะพานเพื่อไปลงหน้ามหาลัย ปรากฎว่าบริเวณทางขึ้นเกิดมีรถติดกระทันหัน ผมก็ขับตามรถมา จำได้ ขับอยู๋ 80 ได้ อยู๋ดีๆรถคันหน้าเบรกอย่ารุนแรง แต่ตอนนั้นถ้าเบรกไม่ทันชัวต้องซัดแน่ อยู่ดีๆเหมือนมี เสียงอะไรไม่รู้ เป็นเสียงแหลมๆ ดังมาก ก็เลยเบรกอย่างแรงแต่ต้องซัดท้ายแน่ พอเกิดเสียงแปลกๆขึ้น ก็ตกใจแล้วหักหลบ ขวาออกทันที จะพูดตรงๆเหมือน ท่านโปรดมาคุ้มครองเรา ถ้าไม่มีเสียงนั้น ก็คงเจ็บหนัก หักหลบเส็ด ใจเต้นอย่างแรง เหงื่อยออกเลย แต่ก็รอดมาได้ วันนั้นเรียนเลยตาสว่างทั้งวัน     วันนั้นเรากะไปเดินซื้อของกับ กิฟใหญ่ สยามกะให้ไปช่วยเลือกของ หน่อยแต่วันนั้นก็ไม่ได้ไป เรียนเส็ดเพื่อนที่คณะชวนไปดูหนังก็เลยไป ถาม เห้ยวันนี้ มึงเรียนแจสเลิกกี่โมง วะ อ้อกูเลิก สี่โมง อยู๋ดีๆเปลี่ยนเป็น ห้าโมงเชย มันเย็นมากกลัวรถติดเลย ไปพระรามสาม เส็ดก็เลยไปกิน ไดโดม่อน ระหว่างขับมาก็เกือบไปแล้วเกือบ ซัดท้าย รถ แม้งแท็กซี่ ขับอยู่ดีๆแม้งจอดให้ ผู้โดยสารลงเชย เกือบซัด ท้ายแล้ว คาวนี้เบรกเต็มที่ ดิสเบรกทำงานเลย คืกกกกกกกกกกกก ก็รอดมาได้เส็ดเราก็กินกันอย่างสะใจ เส็ดตอนเลิก ขับลงมาจากลานจอดรถ เห้ยมึ้งไปลงไหนวะ อ้อเดียวมึงจอดชิดซ้ายตรงนี้เลย แม้งเอ้ยไม่ทันแล ก็เลยไปลงตรงแยกเพราะไปแดงพอดี เห้ยโชคดีเจอะกัน เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย อย่าพึ่งมอไซมาอย่าพึ่งลง ทันใดนั้นเอง โครม เวน มอไซซัด ประตูรถ ตูไปเต็มๆ ผลที่ได้คือ คนขี่ไม่เป็นไร แต่คนนั่งซ้อน มาเจ็บ พวกเราทั้งสามคนก็เดินลงมาจากรถ ตอนนั้น ผมเชยๆเพราะไม่ได้เป็นคนทำ แต่เซ็ง แม้งอุส่าตะโกนไปแล้ว แต่เพื่อนไม่ได้ยิน เส็ดลงมาดู ใส่ชุดนักศึกษา อีกเหมือนพวกเด็กเลวดื่มเหล้าคับรถเลย ก็ลงมาเคียกันคนนั่งซ้อน เจ็บหนักก็เลย พาคนเจ็บไปโรงพยาบาลกล้วยน้ำไทย แล้วพี่เขาก็ขี่ตามมา แต่โชคดีไม่เจอพวกงี่เง่า ไม่เจอพวกเรียกร้องค่าเสียหายมากนัก โชคดีไปเจอะคนดี พี่เข้าเลยไม่คิดไรมากเราก็จ่ายค่ารักษาไป แล้วส่งเขา กลับขึ้นแท็กซี่ไปก็จบจบ

เหตุการนี้เตือนใจเราหลายเรื่องโชคดีที่ไม่เป็นไรมาก แต่จะได้ ถึงความรู้สึกตอนเกิดเรื่อง ผมเชยๆแต่เซ็ง ส่วนคนเปิดหน้าซีด จนเพื่อนอีกคนต้องมาปลอบ พวกเราก็ปลอบว่าไม่เป็นไร มันเกิดขึ้นได้ พอรุ่งเช้าก็เลยไปทำบุญเลย วันนั้นกลับบ้านเกือบตีหนึ่ง

 

จิงๆวันนี้ต้องไปนัดกินกันแต่เหตุการที่เกิดขึ้นเมื่อวานยังทำเรากลัวอยู่เลยไม่อยากกลับบ้านดึกๆ ต้องโทษหัวหอก รัด กับรัดชานนด้วยที่ผิดนัด รอโอกาสหน้านะ

วันนั้นแทนที่จะเป็นวันดีเลยเป็นวันซวยสุดๆ หม้อน้ำพึ่งแจ้งไปอีกมาเจอะเรื่องซ้ำติดต่อกันอีกงั้นเล่าเลยละกันเดียวจะถามว่าหม้อน้ำอะไร วันนั้น เรียน 11.00 เราขับอยู่กลางสาทร ก็มีเสียงแปลกๆขึ้นเลยหันไปดูความร้อนเวนกำความร้อนขึ้นสูงสุด โอเวอหีดแล้ว เลยหักจอดชิดซ้าย เรียก ป่าป๊า มาอีกครึ่งชั่วโมงต้องเรียนแล้วทำไงดีวะ ก็เลยให้อาเจกไปส่ง วันนั้นเสียตังอีกค่าหม้อน้ำล่อกูไป 4000 เวนจิง ที่เล่ามาก็อยากให้นำเอาประสบการของผมไปย้ำคิดกับท่านผู้ขับรถทุกท่าน เพื่อนๆทุกคนที่ต้องขับรถไปเรียน นะครับ ขับรภมา เจอเหตุการไปสี่รอบแล้ว ก็ชินแล้ว แต่ไม่เคยเจอ อย่างรุนแรงก็ขอให้อย่าเจอเลย ละกัน ไม่เอาแล้วเค็ดแล้ว สรุป กลัว

           เริ่มจากวันแรกที่เปิดเรียนเลย เปิดเรียนวันที่ 5 วันก่อนเปิดเรียนตื่นเต้นมาก ทำไรไม่ถูกบวกกับการต้องขับรถไปด้วยผมออกเดินมาง แต่เช้าเพื่อไปสู่ มหาลัย คณะของ ข้า ตอนแรกนึกว่ารถจะเยอะ โชคดียังเช้าอยู่ที่จอดเลยตรึม วันแรกที่ไปตอนเดินเข้าไปในมหาลัยไม่รู้จะทำไร เพราะยังไม่รู้จักใครมากเท่าไร ก็เดินสวมรอยตามชาวบ้านเค้าไปเรื่อย ไปไหนเดินไปด้วยเส็ดมีรุ่นพี่เข้านัด ใก้มารวมเข้ากลุ่มเพื่อบอกรายละเอียดต่างๆ  ว่าต้องทำไรบ้าง อะรแบบนี้ คาบแรกที่ต้องเรียน วิชาอังกิดเลยไม่ต้องเรียน อีกอย่างตอนนั้น มหาลัยวุ่นไปหมดเพราะ จัดตาราง สอนกันไม่รู้เรื่อง อีกต้องลงเรียน วิชา ต่างๆด้วย ที่สำคัญวิชาบังคับเลือกที่น่าเบื่อมาก คือ basic gong มันคือ ฆ้องวง ของดนตรีไทยนั่นเอง พอรู้ว่ามันคือไร ชักสีหน้าทันที คุยกับ เพื่อน ไอ่ห่า เรียนทำ ปะไรวะ เส็ด พอ ทึงเวลา 10 โมง ก็เรียนวิชา keybroad ต่อ สวัสดีอาจารเส็ด อาจาร เช็กชื่อ อ่าว ทำไมไม่ชือ เราวะ อาจารบอกให้ย้ายไปเรียน วันอื่นแทน โอเคครับๆ เส็ด 11 โมงก็เรียน วิชา voice ต่อ อาจาร ชื่อเพราะมากชื่อ อาจาร ฟ้าใส ก็สมกับชื่อ เพราะ อาจาร น่ารักมาก พวกเรา เวลาเรียน นั่ง จ้องตาค้างเลย จะไม่ขาดเรียน วิชานี้เลย พอเที่ยงก็กินข้าวก็เหมือนเดิม เดินไปไหน เดิน ตามไปด้วย กินเส็ด บ่ายโมง เรียน ต่อ basic music คาวนี้เจอ ฝรั่งสอน โชคดีที่มีพื้นฐาน บ้างเลยเข้าใจ เรียนเส็ดก็เดินเล่น แล ไม่มีไรทำ ว่าง 2 ชม. พอ 5 โมงก็รับน้อง 5 โมง ถึง 1 ทุ่ม ก็เหหา กันไป จบไปอีก 1 วัน

หลังจากที่กลับมาจากการไปสุดยอดทริปมา ทริปที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นก็สามารถเกิดและผ่านพ้นไปด้วยดี ทั้งคนและรถกลับมาอย่างสมบูรณ์ ตอนนี้สิ่งที่จะตายมาก็คือ เรื่องการตรวจร่างกาย แม้งเสืยกให้ไปตรวจที่ศิริราช เป็น ร.พ รัฐ จอดรถไม่ได้อีก เสียเวลา จริงๆ เสร็จ หลังจากตรวจร่างกายวันที่25 วันที่  27 28 29  ก็ต้องไปเข้าค่าย ที่สระบุรี ที่มหาลัยจัด ไอ่ห่า แม้งยังไม่ประถมนิเทศ แม้งไปแล เสีย 300 บาท ค่ายแม้ง เน่าแน่ เส็ด วันที่ 1 ไปฟังประถมนิเทศนักศึกษาใหม่ วันนี้ ท่าทาง สนุกเพระ ต้องขับรถไป มหาลัย พร้อม กับแต่งชุด นักศึกซา อย่างเต็ม ยศ เส็ดห่วงเวลาแห่งความ เครียด จะตามมาคือ วีนที่ 5 เป็นวันเปิดเทริมวันแรก วันที่เปิดเปิดต้องไปลงทะเบียน เรียน ตามวิชาที่ บังคับ ไม่รู้เท่าไร แต่ที่ แน่ๆ 20 หน่วยเข้าไปแล้ว ปี1 หนักแน่ แถมต้องขับรถกลับไปกลับมาอีก ตอนที่ยังไม่ทำใบขับขี่ก็อยากอยู่แต่พอ ขับเรื่อย เจอะ รถติดมากๆเข้าเริ่ม เส็งแล ไม่อยากขับแล เอาง่าย อยาก ขับ 40 อยากอยู่ หอ 60 แล้ว แต่นอนบ้านก็ยังชอบอยู่ ทำอะไรไม่ต้อง เกลงใจกัน อยู่หอ ต้องอยู่กัน 4 คน แต่วิชาที่ต้องลง ท่าทาง เรียนเส็ด ล่อไป 5 โมง 6 โมง แน่ ขับรถรถติดอีก เครียดอีก กินข้าว ดึกๆ อีก อ้วนอีก แต่ช่างมัน ถือว่า เหมือน ขับรถไปทำงานละกัน เส็ด 10 11 12 รู้สึกว่ามีรับน้อง อีก มหิดล มันจะรับแบบไหนวะ ถามรุ่น พี่ที่เรียนธรรมศาสตร์ เข้าบอกว่า ของเข้า เรียน อินเตอร์รับน้อง ไม่ค่อย โหด เท่าไร เข้าบอกว่า อาจเป็นเพราะ ลูกคุณหนูเยอะ เลยไม่โหดก็น่าใช่ เส็ด ก็มีรับน้อง เกือบทั้ง เดือน พอเข้าเดือน กรก ก็ ก็เป็นวันประกวด ร้องเชีย เพลง มหาลัย อะไรไม่รู้ สอบก็ ประมาณเดือน ตุลา เรียนเส็ดวัน สุดท้าย คืนช่วงเดือน กันยา ว่างก็น่าว่างเฉพาะเสา อาทิด เท่านั้น แม้ง อด สังสรร เลย แต่ ช่วง ปิดเทรม ท่าทางน่า มัน คาวนี้ เอา รถไปคนระคัน เลย นี่หมาย ถึง ปี 4 ช่วง ปี 1 กูว่า ไปแบบ ครั้ง ทริปล่าสุดน่า พอแล้ว

นี่คืน เหตุการในมหาลัยที่กำลัง จะเกิด

เรื่อง ต่อไป เป็นเรือง ที่เกิดขึ้น ในช่วงเย็นของ วันที่ 17 หรือ 18 เนื่อ แล วันนั้นเป็นวันที่ ฝนตกทั้งงวัน ผมได้ขับรถ นำเข้าของ ผมไปรับ บุ้นกับไว ที่ สีลม คอมเพก ตอนแรกกะไปเดินดูของที่ สยาม แต่ไม่ไหว ฝนตกรถติดเลย กลับ บ้านกัน วันนั้น  รู้สึก ขี้เกียดขับ กลัว รถติดเลย ให้ไว ขับ เพราะ จากที่ ดู การขับพา พวกเราไปชะอำไม่มีปัญหาไร พอขึ้น รถไปสักพัก สิ่งที่ กังวลก็เกิด ขึ้น การ ขับ ชอบ เหยียบ เบรก หัวจิก อาจเพราะ ความไม่ชิน ผมก็ไม่สน อะไร พอตอน ลง เริ่มแล อะไรวะ แม้ง เวลารถเคลื่อน ตามหลัก ต้องเข้า เกีย d ไว้ดิ แม้ง ดันเข้า n ให้ไหล แลว จะมาเข้า  d บ้าเปล่า รถพังหมด เส็ด ไวเข้าก็จอดเพื่อมาเข้า d แล้วไป จังหวะนั้น ผมเริ่มมีความคิดที่ จะเปลี่ยน คน ขับ ดีเปล่า แต่ช่างมัน คงไม่มีไร พอลง มา รถในลาน จอดรถติดมาก ยามเลย เปิด ช่อง ทาง พิเศษ ให้ไป พอเลี้ยว ขวา ปุ๊ป ข้างหน้ามี ฟุตบาท ยาม มันก็โบกให้ไป กูก็นั่ง อยู่ ทาง ซ้าย กูก็มอง มันจะพ้น หรอ กูก็บอก เห้ยๆ ไม่พ้น ๆ จอดก่อน เจ้าตัวก็ฝืนไป ไอ่ ควาย ยามแม้ง ก็โบกให้ไป พ้นคับๆ จากนั้น สิ่งที่ ตาม มา ก็คือ เสียง คืสสสสสสสสสสสสสสส ผมก็ สะบท ออกมา ว่า ชนแล้ว จากนั้น ไว ก็ ถอยรถ นิดนึง มึ้งที่จำได้ ผมก็โมโหแล เพราะ ถ้าผม ขับ เอง จะเชยๆ แต่ ให้คนอื่นขับ แล้ว พูดแล้วว่าไม่พ้น ๆ ก็ยัง ฝืนไป เส็ด ผม ลง มา ดู ไอ่ห่า รถกูเป็นรอย แล้ว ทันใดนั้นเอง ผมเกินอารม โกรธทันที เลย ด่า ไอ่ ยาม แม้ง ต่อหน้า ถ่อย คำที่ ด่า ลองไป ถาม คุณไวเอาเอง วันนั้น เลย อารมเสีย แม้ง ทั้ง คืน เจ็บใจที่ ไม่ กะเอง ไปเชื่อ ไอ่ ควายได้ไงแต่ กูก็เข้า ใจ มันมี เกีย คานีวอ ตามหลังมานิ fuck จิงๆ 

นี่คือ ความรู้สึก และเหตุการ ที่เกิด ขึ้น ไม่รู้พิมไร

                   แล้วก็คอนเสิดที่เพื่อนๆ ถามกันมามาก ตอนแรก ไอ่ห่า นั้น แม้งบอก วันที่6 พฤษภา พวกเราก็ อุส่า ซ้อมกันกลัวไม่ทัน กลัว ออกมาไม่ดี อยู่ดีย้าย อีกแล เป็นวันที่ 28 อ่าๆช่างมันเดียวจะได้ ซ้อมกันมากขึ้น เอาอีกแล้ว มันย้ายอีกแล้ว จะมาเดือน มิถุนาแล้ว มันบอกวันที่6 ไอ่บ้า กูเริ่ม รำคาน แล ซ้อม แทบ ตาย ย้าย อีกแล ยังไง ถ้าวันไหน ขึ้นเมื่อไร ผม จะโทรบอกเพื่อนๆ นะคับ มาดูกับ เยอะๆนะคับ เสียงาน เพราะ คนๆ เดียว เสีย ตัง ด้วย เสีย เวลา เสียค่านำมัน เบสเป็นรอย                                                                                     

 

อยากแต่งรถ แต่งไม่ได้ เพราะไม่ใช่รถกูมันเป็นตังของท่าน

อยากได้freerideซักคัน ก็ไม่ได้ เพราะไม่มีตังซื้อ

อยากได้เบสjazzตัวใหม่ ก็ไม่ได้ เพราะเกรงใจท่านมี3ตัวแล้ว

อยากไปญี่ปุ่น ไปไม่ได้ เพราะเศรษฐกิจตกต่ำ

อยากได้ชุดล้อใหม่ ซื้อไม่ได้ เพราะตังหมด

อยากเปลี่ยนสายเบส เปลี่ยนไม่ได้ เพราะแพงมากตังหมด

อยากได้โช้กตัวใหม่ เปลี่ยนไม่ได้ เพราะแพงโคดตังหมด

อยากได้นาฬิกาเรือนใหม่ ไม่ได้ เพราะเดียวก็เบื่อ

อยากแข่งรถ แข่งไม่ได้ เพราะงบน้อย

อยากได้แอมตัวใหม่ ไม่ได้ เพาระไม่มีตัง

อยากกินสาเต็กทุกมื้อ ทำไม่ได้ เพราะไม่มีตัง

อยากเปลี่ยนวิทยุ เปลี่ยนไม่ได้ เพราะไม่มีตัง

อยากติดsubwoofer ติดไม่ได้ เพราะโครงรถไม่ให้

อยากเอาของไปให้ แต่ไม่กล้า เพราะกลัวรำคาญ

อยากไปห้องซ้อมทุกวัน ทำไม่ได้ เพราะไม่มีตัง

อยากใส่เทอโบ ห้ามใส่ กลัวรถแจ้ง

อยากไปแข่งคลอง5 ทำไม่ได้ แรงม้าไม่ถึง

อยากเหยียบไป 200 ไม่กล้าทำ กลัวตาย

อยากกลับไปเรียนม.ปลายใหม่ แต่ทำไม่ได้

 

 

อยากได้เบส ก็ได้

อยากได้รถก็ได้ เพราะสอบติด

อยากประกวด ก็ได้ทำ

อยากขึ้นเวที ก็ได้ขึ้น

อยากfreerideก็ได้free

อยากขับรถ ก็ได้ขับ

อยากกินเค้ก ก็ได้กิน

อยากได้กระเป๋าเบส มันก็ได้

อยากบิน ก็ได้บิน

อยากเหยียบ 140 ก็ได้เหยียบ

อยากออกซีดี ก็ได้ออก

อยากดูหนัง ก็ได้ดู

อยากดื่ม ก็ได้ดื่ม

อยากปลดปล่อยความทุก ก็มีเพื่อนที่ดีคอยให้คำปรึกษา

 

                                                                                                                  ทุกอย่างล้วนต้องควบคู่กันไป ต้องมีทั้ง

                                                                                                         ได้และไม่ได้มีทั้งสมหวังผิดหวัง แต่การที่เรายังไม่ได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งล้วนแต่จะทำให้เราเกิดความทุกข์ทางใจเท่านั้นมันไม่ส่งผลอะไรตอบกลับมามากเท่าไร ไม่เหมือนกับการที่เราอยากได้เราก็ได้ พอเราได้มาสิ่งเหล่านี้ล้วนแต่สร้างปัญหาแก่ตัวเรา ต้องดูแลใส่ใจกัน ต้องทำความสะอาดมัน ต้องทุ่มเทให้กับมัน ต้องเสียตัง ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยง ฉนั้นการไม่ได้ ก็มีผลดีด้วย ไม่เสียตัง ไม่ตายไว เสียใจเล็กน้อยก็ลืม

                                                                                                                    อันนี้ให้อ่านเล่นๆ แต่ไอ่อันที่ทำไม่ได้ในอนาคตกูต้องทำให้ได้